Afiŝita de: Lariko Melnik | 23.11.2009

Artikolo pri DV en revuo “Esperanto”

Mia suba artikolo ĵus aperis en la decembra numero de revuo Esperanto. Ĝis nun aperis nur la reta eldono de la revuo; mi pensas, ke la papera revuo verŝajne estas nun ĉe la presejo. La artikolo havas foton de nia nova kursejo, sed la redaktoro bedaŭrinde iom kunpremis mian inviton al homoj veni prelegi en Dua Vivo, tiel ke la peto ne estas tre klare esprimita.

La apero de la artikolo verŝajne signifas, ke dum la venontaj du-tri semajnoj venos pli da vizitantoj ol kutime. Do, mi petas ĉiujn membrojn de Esperanto-komunumo laŭeble ĉeesti en Esperanto-lando dum la venontaj semajnoj por akcepti vizitantojn kaj por montri al ili la multajn interesajn aferojn, kiujn esperantisto povas fari en DV.

Dua Vivo:
nia kursejo malaperis!

Kion vi farus, se kelkajn horojn antaŭ via kutima
Esperanto-leciono, oni subite informus vin,
la instruiston, ke la kursejo subite malaperis?
Fakte, ne nur la kursejo, sed la tuta kvartalo. Tio
okazis al mi en marto ĉi-jare. Mi tuj iris kontroli,
kaj efektive anstataŭ la konata tereno kun ĝia
kursejo, Esperanto-informejo, babilejo kaj aliaj
konstruaĵoj, mi trovis nur malplenan herbejon
kun afiŝo, kiu anoncis (anglalingve): VENDATA.

Tia sperto bonŝance normale ne eblus en la reala vivo, krom
en tempo de milito aŭ alia eksterordinara katastrofo,
sed en la virtuala mondo Dua Vivo, tiaj aferoj ja povas
okazi. La kursejo kaj aliaj konstruaĵoj troviĝis en Esperantolando,
tereno posedata de la dana esperantisto Erick Nykvist.
(La nomo Erick Nykvist ne troveblas inter la membraro de Dana
Esperanto-Asocio, nek de UEA. Vizitantoj al Dua Vivo ĝenerale
uzas fantaziajn nomojn.)

Kial Esperanto-lando malaperis? Erick fakte subluis la terenon
de alia homo. Tiu “supera” posedanto decidis vendi sian tutan
terenon al nova posedanto, kiu senceremonie forbalais ĉion kaj
reproponis ĝin por nova subluado. Tiaj okazaĵoj bedaŭrinde estas
ne maloftaj en la nereguligata mondo de Dua Vivo.

Bonŝance troviĝis pluraj aliaj Esperanto-centroj en Dua Vivo,
kie esperantistoj povis renkontiĝi ekster Esperanto-lando. Tial,
anstataŭ la planita leciono, ni tuj anoncis krizo-kunvenon por
diskuti la situacion. Kvankam la kunveno estis anoncita nur
posttagmeze, jam tiuvespere renkontiĝis dudeko da esperantistoj
en Verda Babilejo, agrabla tereno posedata de japana esperantisto
Bonulo Runo. Notu, ke ĉiuj kunvenoj en DV okazas en tiel
nomata “reala tempo”. Tiu “vespera” kunveno estis vespera nur
por eŭropanoj; por amerikanoj ĝi estis posttagmeza; dum niaj
kompatindaj japanaj amikoj estis devigataj leviĝi tre frue matene
por partopreni.

Dum la kunveno ni konsentis serĉi novan terenon, kaj tuj
surloke kreis kooperativon por financi ĝin. Formiĝis provizora
estraro (en kiu ankaŭ mi membriĝis) por fari la necesajn esplorojn
kaj decidojn. Post kelk-semajna serĉado ni trovis belan lokon
apud la maro – sed jen problemo. La luo estis $60 ĉiumonate.
Sendube tio ŝajnas al vi tre granda sumo por tereno, kiu ne vere
ekzistas. Tamen, pensu: Esperanto-lando en Dua Vivo estas multe
pli vizitata ol, ekzemple, la kunvenejo de la Esperanto-grupo en
Romo, kiu pagas proksimume saman luon por malbela ĉambro,
uzata nur dum tri horoj unu fojon semajne. Se esperantistoj
vere renkontiĝas en iu loko kaj faras siajn normalajn agadojn,
t.e. babilas kaj ĉeestas kursojn aŭ prelegojn, ĉu gravas, ĉu tiu ejo
estas reala aŭ virtuala?

(Eventuale vi scivolas, kial la terenoj en Dua Vivo kostas tiom
multe. Finfine, virtuala spaco estas praktike senlima, do kio
malhelpas disdoni terenojn senpage al ĉiuj, kiuj deziras ilin?
Nu, la posedanto de Dua Vivo, Linden Lab, disponigas novajn
terenojn iom ŝpareme, supozeble kun la intenco teni la prezon
je difinita nivelo. Aliflanke, krei kaj administri Duan Vivon certe
ne okazas tute senpage – kaj kompreneble, la celo de ĝiaj kreintoj
ja estas gajni profiton!)

Sed ni revenu al Esperanto-lando. Pro la neceso pagi ne
sensignifan sumon ĉiumonate, la esperantistaj DV-anoj devis
unuafoje formale organiziĝi kaj pagi kotizon. Ĝis tiam, pro la
malavara financado de Erick Nykvist, ĉiuj aranĝoj kaj distraĵoj
en Dua Vivo okazis senpage. Bonŝance ĉiuj rekonis la valoron
de la agado en Esperanto-lando kaj estis pretaj kontribui. Tial ni
decidis pri du-nivela kotizo (kun A-landoj kaj B-landoj, same kiel
ĉe UEA), pagota tri-monate. Kial tri-monate? Ĉar en la mondo
de Interreto, eĉ tri monatoj estas relative longa periodo – kiu
povas eĉ imagi, kio okazos post unu jaro?

Solvinte la tujajn problemojn trovi novan ejon kaj certigi ĝian
financan bazon, ni organizis voĉdonadon kaj elektis sep-homan

estraron. Estas senutile diri al vi la nomojn, kiujn vi ne rekonus; sufiĉas diri, ke la estraro estas tre internacia, konsistante el brazilano, britino, finno, kataluno, japano, norvegino kaj polino. Kiom da lokaj gruoj povas aserti tion?

Kompreneble, ĉiuj estas bonvenaj en Esperanto-lando, kun aŭ sen kotizo; financa subteno estas libervola. Tie okazas Esperantokursoj
du-foje semajne por komencantoj kaj progresintoj, regulaj
renkontiĝoj kaj babilado, de tempo al tempo ankaŭ prelegoj.
Cetere, pri tiuj prelegoj… En la komenco ni esperis havi
prelegon ĉiumonate. Sed montriĝis sufiĉe malfacile konvinki
eksterulojn veni prelegi en Dua Vivo. Ŝajne la homoj timas
aliĝi al ĝi; eble ili imagas, ke Dua Vivo estas plena je perforto,
pornografiaĵoj kaj aliaj strangaĵoj. Nu, tiaj aferoj ja estas troveblaj,
same kiel en la reala vivo, sed nur se oni intence serĉas ilin.

La malapero de nia malnova Esperanto-lando unue ŝajnis
katastrofo, sed en la longa daŭro ĝi portis nur pozitivajn sekvojn.
Ĝi vigligis la agadon de la esperantistaj DV-anoj, devigante nin
intensive renkontiĝi, diskuti kaj organiziĝi. Esperanto-lando en
Dua Vivo estas esperantista paradizo kun kursejo, biblioteko,
apud-maraj babilejo kaj dancejo, herbejo kaj montoj – kaj kun

regula ĉeestado de esperantistoj el la tuta mondo.

Anna Lowenstein
Por pli da informoj pri Esperanto kaj Dua Vivo vidu: http://www.freewebs.com/duavivo;
https://duavivo.wordpress.com/; http://www.freewebs.com/duavivo/prelegienduavivo.
htm; http://video.google.com/videoplay?docid=-1583581640250499309; http://
parolumondo.com/2008/06/15/ringoj/; http://www.ipernity.com/doc/bergino/3469382


Responses

  1. Mi gratulas vin Lariko, pro bona artikolo :-)

  2. Dankon!


Respondi

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Ŝanĝi )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Ŝanĝi )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Ŝanĝi )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Ŝanĝi )

Connecting to %s

Kategorioj

%d bloggers like this: